ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΕΜΕΙΝΑΝ ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΟΜΟΝΟΙΑΣ

Αναδημοσίευση απο το περιοδικό "Μαγαζί μας"

Μετά την επαναφορά στο προσκήνιο του ενδεχόμενου απομάκρυνσης έξι περιπτέρων (συν ενός που επρόκειτο να καταργηθεί) που βρίσκονται στην πλατεία Ομονοίας, ο πρόεδρος της “Ενότητας”, κ. Νίκος Παλιογιάννης, δηλώνει πως ύστερα από επιτυχείς ενέργειες του σωματείου του απετράπη προς το παρόν μία τέτοια αρνητική εξέλιξη και τα περίπτερα παραμένουν ως έχουν.

Για το θέμα αυτό ο κ. Παλιογιάννης δήλωσε: “Πριν από περίπου δύο χρόνια η Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων, με το σκεπτικό ότι τα περίπτερα που βρίσκονται στην πλατεία Ομονοίας εμποδίζουν την εκτέλεση των έργων ανάπλασης, είχε ζητήσει τη μετατόπισή τους και συγκεκριμένα την παραμονή στην περιοχή μόνο 8 από τα 17 που υπάρχουν.

Μετά την αλλαγή της διοίκησης στη Νομαρχία Αθηνών, η Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων επανέφερε το όλο θέμα στο προσκήνιο, ζητώντας εκ νέου τη μετατόπιση των περιπτέρων που βρίσκονται στην πλατεία Ομονοίας.

Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο στη Νομαρχία Αθηνών κλήθηκαν να παραστούν και οι έξι ενδιαφερόμενοι περιπτερούχοι και τους ζητήθηκε να επιλέξουν τη νέα θέση των περιπτέρων τους από τα ευρισκόμενα στη λίστα των σχολαζόντων μέχρι τις 18 Ιουνίου. Αν η προθεσμία αυτή περνούσε χωρίς οι ενδιαφερόμενοι να επιλέξουν τη νέα τους θέση, τότε θα υποδείκνυε τις θέσεις αυτές η Νομαρχία.

Κατόπιν των ανωτέρω, η “Ενότητα” απέστειλε το από 16 Ιουνίου έγγραφό της στον νομάρχη Αθηνών, κ. Σγουρό, με ταυτόχρονη κοινοποίηση και στον αντινομάρχη, κ. Πασβαντίδη.

Με το έγγραφο αυτό κοινοποιήσαμε τις θέσεις του σωματείου μας ως προς το θέμα αυτό, ενώ συγχρόνως καταστήσαμε σαφές ότι είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην απομάκρυνση των περιπτέρων από την πλατεία Ομονοίας.

Ειδικότερα η “Ενότητα” δήλωσε πως επιμένει σταθερά στη μη απομάκρυνση των περιπτέρων αυτών και είναι αποφασισμένη να προβεί σε κινητοποιήσεις για το θέμα, αφού κατά την άποψή της η ύπαρξη των περιπτέρων στην Ομόνοια δεν ενοχλεί κανέναν, απεναντίας μάλιστα, λόγω της αύξησης του πεζόδρομου χώρου κατά 4.000 τ.μ συνολικά, τα περίπτερα αυτά μπορούν να ανακατανεμηθούν, αλλά και να αλλαχτούν ως κατασκευές, ούτως ώστε να εναρμονίζονται με τον περιβάλλοντα χώρο.

Επιπλέον δεν είναι δυνατόν ο Δήμος από τη μία να λαμβάνει αποφάσεις για την εγκατάσταση περιπτέρων πώλησης Τύπου (κιόσκια) στην πλατεία Ομονοίας και από την άλλη να ζητά την απομάκρυνση των περιπτέρων. Επίσης δεν υπάρχει αρχική μελέτη που να προβλέπει την απομάκρυνση των περιπτέρων επειδή εμποδίζουν την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου. Μάλιστα με σχετικό έγγραφό μας προς την Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων είχαμε ζητήσει να μας δοθούν τα σχετικά στοιχεία, αλλά ουδέποτε μας εδόθησαν.

Με αφορμή το από 16/6 έγγραφό μας, πραγματοποιήθηκε έκτακτη σύσκεψη μεταξύ του νομάρχη Αθηνών και του αντινομάρχη, στην οποία παρενέβην με την ιδιότητά μου ως προέδρου της “Ενότητας”. Μετά το πέρας της σύσκεψης αυτής, ο κ. νομάρχης έδωσε εντολή στη Νομική Υπηρεσία της Νομαρχίας να επανεξετάσει το όλο θέμα από μηδενική βάση.

Συνεπώς, μετά την παρέμβαση του σωματείου μας (και ενώ είχαν ετοιμαστεί τα έγγραφα από τις Υπηρεσίες της Νομαρχίας με την υπόδειξη νέων θέσεων), επιτύχαμε για ακόμα μία φορά να παραμείνουν τα περίπτερα της πλατείας Ομονοίας –προς το παρόν– ως έχουν.

Θεωρούμε πως όσο δεν επιλύεται το πρόβλημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των περιπτέρων, θα εξακολουθούν να εμφανίζονται θέματα διωγμού τους με διάφορες προφάσεις.

Τέλος, πιστεύουμε ότι με την εξαγγελία ανάπλασης του ιστορικού κέντρου, αν ληφθεί απόφαση να φύγουν τα περίπτερα από την πλατεία Ομονοίας, θα είναι μόνο η αρχή, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσουν και άλλες περιοχές, όπως η πλατεία Συντάγματος, η πλατεία Κλαυθμώνος, ο Κεραμεικός, τα Εξάρχεια και γενικότερα όλο το ιστορικό κέντρο”.

Αναδημοσίευση απο το περιοδικό "Μαγαζί μας"

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΥ

Η ιστορία του περιπτέρου όπως το ξέρουμε όλοι στην Ελλάδα, ξεκινάει μετά από το 1912. Η πολιτεία θέλοντας να ανταμείψει και παράλληλα να δώσει λύση στο βιοποριστικό πρόβλημα των ανθρώπων εκείνων που πολέμησαν για την πατρίδα μας και έχασαν μέλη του σώματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι, τους παραχώρησε το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιπτέρου πουλώντας προϊόντα ευτελούς αξίας και καθημερινής χρήσης.

Ωστόσο η πολιτεία προνόησε, πως πολλοί από τους δικαιούχους αναπήρους, ενδεχομένως να μην μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι ίδιοι το περίπτερο που τους παραχωρήθηκε, λόγω αναπηρίας ή αγραμματοσύνης και τους έδωσε το δικαίωμα να το εκμισθώσουν. Έτσι ξεκινάει και η ιστορία του ενοικιαστή και στη συνέχεια επαγγελματία περιπτερά.

Πέραν όμως της παραχώρησης δικαιώματος εκμετάλλευσης περιπτέρου, η πολιτεία ψήφισε και πολλά άλλα ευεργετήματα υπέρ των αναπήρων πολέμου, ( φόρο-ελαφρύνσεις, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, πολεμική σύνταξη, επίδομα λουτροθεραπειών, διορισμός παιδειών στο δημόσιο κ.λ.π.) και γενικότερα τύχαιναν και τυχαίνουν μιας ευνοούμενης μεταχείρισης και δικαίως μέχρι κάποιο σημείο.

Με την πάροδο των ετών και κατόπιν όλων των ευεργετημάτων προς τους αναπήρους πολέμου, σχεδόν κανείς τους δεν χρειαζόταν να δουλέψει στο περίπτερο κι έτσι το μίσθωνε. Σήμερα σχεδόν το 99,9% των περιπτέρων είναι μισθωμένα, έχοντας έτσι δημιουργηθεί η επαγγελματική τάξη των ενοικιαστών περιπτερούχων.

Το περίπτερο στην πορεία του εξελίχθηκε ως ήταν φυσικό ακολουθώντας την εξέλιξη της ζωής και συγκεκριμένα την εξέλιξη της αγοράς, ανανεώνοντας και προσθέτοντας νέα προϊόντα τα οποία διέθετε προς πώληση.

Το νομικό πλαίσιο που έχει να κάνει με τις μισθώσεις, τα προϊόντα που μπορούνε να πουλάνε τα περίπτερα και γενικός το νομικό καθεστώς που αφορά τον επαγγελματία περιπτερά, δυστυχώς έχει παραμείνει στο “1912”.

Από τα παραπάνω προκύπτει πως η πολιτεία μέχρι και σήμερα έχει ευνοήσει υπέρμετρα τους δικαιούχους περιπτέρων σε σχέση με τους μισθωτές που τους αντιμετωπίζει αποσπασματικά ζώντας αντιμέτωποι με δεκάδες προβλήματα.

Οικονομικό αδιέξοδο οι μειώσεις των ποσοστών μας

Συνάδελφοι, τα τελευταία χρόνια είναι γνωστό σε όλους μας, πως η αγορά περνάει οικονομική κρίση. Η μακροχρόνια λιτότητα έχει μειώσει κατά πολύ την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή, φέροντας αρνητικές επιπτώσεις και στα μαγαζιά μας, όσο και αν ακούγεται παράξενο για κάποιους που δεν γνωρίζουν. Η ολοένα συνεχή μείωση του τζίρου από το περίπτερο μέχρι και τις εταιρείες, είχε σαν αποτέλεσμα την εξεύρεση τρόπων σταθεροποίησης ή ακόμη και την αύξηση των κερδών, για να αντέξουν στην οικονομική πίεση. Αυτό όμως έγινε μόνο από τις εταιρείες. Εμείς αφημένοι στην τύχη μας δεν προβήκαμε σε καμία ενέργεια για να σταθεροποιήσουμε τα έσοδά μας. Λειτουργούσαμε και λειτουργούμε ως "περιπτεράδες" όσο κι αν αυτό ακούγεται βαρύ, περιμένοντας το "μάνα εξ' ουρανού". Ανήμποροι να αντιδράσουμε, σκεπτόμενοι ατομικά και όχι συλλογικά, δεχθήκαμε και δεχόμαστε την συνεχή μείωση των ποσοστών μας από τις εταιρείες που εμείς γιγαντώσαμε και το τραγελαφικό; δεν έχουμε συνειδητοποιήση πως από εμάς εξαρτιόνται. εμείς τους προωθούμε τα προϊόντα τους στην αγορά. Θα αναφέρω ως παράδειγμα τις κάρτες κινητής τηλεφωνίας. Θυμόσαστε συνάδελφοι τη ποσοστά μας έδιναν όταν πρωτοβγήκαν στην αγορά, για να μπούνε στα μαγαζιά μας; 15%. Σήμερα συνάδελφοι πού έχουν φτάσει; Στο 4-5%, κατεβάζοντας σταδιακά ανά μισή μονάδα. Γιατί το επιτρέψαμε συνάδελφοι; Γιατί το επιτρέπουμε ακόμη συνάδελφοι; Τί θα πρέπει να γίνει για να αντιδράσουμε; Ήδη πολλά περίπτερα έχουν κλείσει και καθημερινά κλείνουν, όταν το κέρδος συνεχώς μειώνεται σε αντίθεση με το κόστος λειτουργίας που συνεχώς αυξάνεται. Ως πότε συνάδελφοι θα μένουμε αδιάφοροι μετατοπίζοντας τις ευθύνες μας στην κακή μας την τύχη; Όχι συνάδελφοι, δεν φταίει η κακή μας η τύχη. Εμείς φταίμε που με την αδιαφορία μας επιτρέπουμε να συμβαίνει αυτό. Θέλω να πιστεύω πως κάποια στιγμή θα αντιδράσουμε, πριν να είναι πολύ αργά.